Opis instalacji

Instalacja składa się z poziomego kolektora gruntowego lub sondy w zamkniętym systemie. Nośnikiem ciepła jest solanka (woda z czynnikiem odpornym na zamarzanie), które przez pompę obiegową jest transportowana przez system kolektorów lub sond (pobieranie energii) i doprowadzana do pompy ciepła (oddawanie energii).

Stosowane są rury z tworzyw sztucznych o odpowiedniej grubości ścianek w celu uniknięcia uszkodzeń mechanicznych. Wykonanie częściowo wymaga zgłoszenia.

Jakość gruntu

Powierzchnie gruntowe pod kolektory lub sondy powinny być wyrównane, względnie nie powinny być jednostronnie usypane. Inaczej rozłożone rury kolektora mogłyby zostać uszkodzone przez osiadanie roli. Im większa zawartość wilgotności w gruncie, tym lepsze i większe przewodzenie ciepła. Dlatego w przypadku gruntów wilgotnych i ziemistych wymagane są mniejsze powierzchnie niż przy gruntach suchych.

Powierzchnia pod kolektor nie może być zabudowana, natomiast mogą na niej rosnąć rośliny. Woda deszczowa jest ważna dla regeneracji gruntu. Należy unikać zarówno zastoi wody oraz zalewania gruntu (np. stoki, glina) ze względu na możliwość powstawania nierówności lub szkód w budownictwie. W przypadku zapotrzebowania przewidzieć drenaż!

Ułożenie kolektora (kolektor poziomy)

Wielkość potrzebnej powierzchni zależy od mocy chłodniczej pompy ciepła w trybie ogrzewania (rodzaj, przewidziany współczynnik efektywności) i od specyfiki gruntu.

Głębokość ułożenia kolektora wynosi od ok. 1,2 do 1,4 m, zależnie od regionu także poniżej. Odległość między kolektorami jest wyliczana, wartość przy aktualnych, seryjnych długościach rur kolektora wynosi od 40 do 60 cm.

Powierzchnia ułożenia

Kolektor z reguły układa się na poziomym, równym podłożu z  maksymalnie jedną stroną spadową (ekspozycja zbocza). W takim przypadku należy ułożyć rury kolektora poprzecznie do spadku! Należy zadbać o dobre odpowietrzenie instalacji.

Ułożenie  
Należy uważać, aby rury kolektora nie były zagięte lub przyciśnięte. Przed zasypaniem kolektora ziemią należy go zasypać warstwą piasku. Około 50 cm nad rurami kolektora należy ułożyć taśmy ostrzegawcze. 

Sondy

Głębokość sond zależy od instalacji i wynosi maksymalnie około 100 m (możliwe są głębsze wiercenia). Odległość między sondami powinna wynosić minimum 6 m.

Wiercenia głębinowe 
Przed wykonaniem należy przeprowadzić ekspertyzę geologiczną, która dostarczy informacji na temat rodzaju gruntu, kosztu oraz wielkości mocy pobrania. Wiercenia głębinowe są wykonywane tylko przez wyspecjalizowane firmy. W przypadku niejasnych warunkach geologicznych należy przeprowadzić najpierw wiercenia próbne. Wprowadzenie sondy razem z jej izolacją również wykonywane jest przez specjalistyczną firmę. W przypadku luźnego podłoża konieczne są rury podtrzymujące! 

Studnia zbiorcza

W przypadku obszernych instalcji lub jeżeli odległość między pompą ciepła a kolektorami jest większa niż 10 m, należy przewidzieć studnię zbiorczą. Taką studzienkę można zbudować ze zwyczajnych obręczy betonowych. Przewody między budynkiem a studnią zbiorczą należy ułożyć prosto i z małym spadkiem w kierunku studni. W ten sposób usuwany jest tworzący się kondensat. Połączenie musi być odpowiednio zaizolowane, na przykład przewody mogą być układane w rurze.

Bezpieczne odległości

Odległości ułożenia kolektorów od wodociągów muszą wynosić minimum 1,5 m, natomiast do kanałów wodnych minimum 1 m. Przy ułożeniu równoległym do budynków należy zachować odstęp około 1,2 m (unikać szkód związanych z mrozem!)

Jeżeli powyższe bezpieczne odległości nie mogą być zachowana, trzeba dodatkowo wykonać izolację w celu zabezpieczenia obiektu i/lub rur kolektora.